BENCE MALUMDUR
dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür
sen elini bulutların içinde gezdirirsin
bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler
içini kurtlar kemirir bence malumdur
buğulanmis camların arkasında masmavi yüzün
senin ateşler içinde olduğun bence malumdur
ellerin muhakkak çocuk elleridir
hep kimsenin bilmediği türküler düşünürsün
onlar neden daima okul türküleridir
süleymancıktan bahseder kara toprakta açık
yeşil bir yıldız gibi akıp giden süleymanciktan
evde karinca yuvalarindan bahseder
ışiksiz kömürsüz karınca yuvalarından
gökyüzünde kızıl bir hilalin kaydığını görürsün
sen ansızın gökyüzünde görünürsün gözlerinin
rengi
bence malumdur
elinde değildir akşam serinliğinde üşürsün
eylül'den itibaren geceler hazindir uzundur
sokaklar yorulur uykuya varıp gelirler
sokakların üstüne bulutlar gelirler
bulutların ustune yıldızların gözleri gelir
bir yıldız bir yıldızın ardınca gider
yıldızların kayboldukları yer
bence malumdur
karanlıkta bir şeyler kopar dağılır
uzaktan yabancı sesler duyulur
sen elini bulutlarin icnde gezdirirsin
elin hayalerimi dağıtır
bilirsin sen elini bulutların içinde gezdirirsin
